دانلود واپیپرهای زیبا

‫آیا سیگنال‌های رادیویی ابهام‌آمیز از سوی بیگانگان هستند؟‬

۷ مرداد ۱۳۹۷

آیا سیگنال رادیویی مرموز دریافت شده توسط رصدخانه آرسیبو واقع در پورتوریکو، پیغامی از سوی تمدنی دیگر در کهکشان ماست؟ دانشمندان آزمایشگاه PHL درست بودن این ادعا را بعید می دانند، اما سیگنال های عجیب و غریب ستاره ی کوتوله ی قرمز Ross 128 حدس و گمان هایی را به وجود آورده است. برای اطلاعات بیشتر با ما در دانلود والپیپر های زیبا همراه باشید.

بر اساس اظهارات آبل مندز، رئیس آزمایشگاه PHL در دانشگاه پورتوریکو واقع در آرسیبو، سیگنال های رسیده از این ستاره که ۱۱ سال نوری از زمین فاصله داشته و در صورت فلکی سنبله قرار دارد، توسط تلسکوپ رادیویی غول پیکر آرسیبو در سیزدهم می و در ساعت ۰۰:۵۳ به وقت GMT ثبت شده است. این ستاره ی کوچک و تاریک به عنوان بخشی از تحقیقات سامانه های سیاره ای کوتوله ی قرمز، مورد مشاهده قرار داشته است، این سامانه شامل ستاره های Gliese 436، Ross 128، Wolf 359، HD 95735، BD +202465، V* RY Sex، و K2-18 می باشد.

مندز اعلام داشته فقط Gliese 436 و K2-18 دارای سیاره هایی هستند اما سایر ستاره ها نیز در ماه های آوریل و می مورد مطالعه قرار گرفته تا در مورد محیط مغناطیسی و تابش آنها اطلاعات بیشتری کسب شود، این اطلاعات می توانند نشانه هایی مبنی بر وجود ستاره ها یا سیاره های همراه تاریک ارائه نمایند. Ross 128 دارای سیارات یا همراهان شناخته شده ای نیست، اما به دلیل قرار گرفتن در طبقه بندی ستاره های مشتعل فعال، مورد توجه فضانوردان قرار گرفته است.

Ross 128 در تاریخ ۱۲ می به وقت ۸:۵۳ محلی، از سوی رصدخانه ی آرسیبو در باند ۴-۵GHz C مورد مشاهده قرار گرفت. در آن زمان چیز عجیبی دیده نشد، اما دو هفته بعد پس از تحلیل داده ها، سیگنال های عجیبی در طیف دینامیک ۱۰ دقیقه ای جمع آوری شدند. سیگنال های شامل پالس های قطبی نشده ای هستند که نشان دهنده ی علائم متناوب بودن با ویژگی های انتشار مانند است. تناوب، یک نشانه از یک سیگنال هوشمند است، اگرچه پدیده های طبیعی زیادی مانند پالسارها موجب آن می شوند.

مندز و گروهش با حذف تداخل رادیویی از زمین، منبع سیگنال را به سه احتمال نسبت دادند.

اولین احتمال این است که سیگنال ها از Ross 128 باشند. اگر اینطور است، پس ستاره ی کوتوله ی قرمز چیزی بسیار شبیه به شعله های خورشیدی Type II تولید می کند، اما این شعله ها در فرکانس های بسیار کمتر رخ داده و به این ترتیب انتشار چندان زیادی نشان نمی دهند. این احتمال حاکی از آن است که منبع دورتر قرار داشته یا یک میدان الکترون متراکم وجود دارد که احتمالا در اتمسفر ستاره ای واقع شده است.

احتمال دوم آن است که سیگنال ها از Ross 128 نیامده باشند، بلکه از یک شی در راستای دید آن اما نزدیک تر یا دورتر، انتشار یابند. با این حال ناحیه ی حول ستاره چندان پرجمعیت نبوده و مظنون خاصی در این مورد وجود ندارد.

احتمال سوم آن است که منبع سیگنال بسیار نزدیک تر به خانه باشد، شاید یک ماهواره در مدار بالای زمین که یا انتقال های سنگین را انجام داده یا سهوا رادیو یا سیگنال های رادار را به زمین بازتاب کرده است.

مندز گفته است: «فرضیه ی بیگانگان در انتهای لیست تفاسیر بسیار بهتر دیگر در مورد این پدیده قرار دارد.»

گروه PHL در حال حاضر مشغول فعالیت بر روی تایید سیگنال ها و جمع آوری داده های بیشتر جهت تعیین ماهیت و منشا آنهاست. اگرچه امواج رادیویی دریافتی بسیار ضعیف جهت تشخیص از سوی بسیاری از تلسکوپ ها هستند، PHL به ثبت زمان این مشاهدات در آرسیبو پرداخته است. در عین حال SETI Berkeley نیز از تلسکوپ Green Bank برای مشاهده ی Ross 128 استفاده می کند.